Nergens nieuws over het feit dat Obama in het geheim op oudjaarsdag de nieuwe National Defense Authorization Act heeft ondertekend.
Hierin staat onder andere dat wanneer je als Amerikaans staatsburger oproept tegen de regering (zij het via social media of d.m.v. demonstraties) dat het leger je zonder bewijs, zonder aanklacht (zonder reden, eigenlijk), zonder recht op advocaat, en zonder uitzicht op een proces uit je huis mag halen en je voor onbepaalde tijd op kan sluiten. Ook worden hierin nieuwe sancties voor Iran opgelegd. Nog geen week geleden waarschuwde Iran nog dat ze de Straat van Hormuz zouden dichtgooien als ze nieuwe sancties opgelegd kregen. In diezelfde kleine week heeft Iran oefeningen gedaan met afweergeschut op gesimuleerde schepen. Ook hebben ze de volgende ochtend een afzetting van de Straat gesimuleerd. Zelfs vandaag weer zijn er wapens en scenario’s getest. De VS heeft dit ook door en heeft inmiddels alle gevechtsschepen (die er al decennia lang patrouilleren, overigens) in paraatheid gebracht.
Nergens nieuws over hoe in achterkamertjes ons internet via de SOPA de grond wordt ingetrapt. Deze wet zal er voor zorgen dat sites als facebook, Twitter, en Wikipedia puur en alleen vanwege verwijzingen uit de lucht kunnen worden gehaald. Dit terwijl er meerdere keren door rechtbanken in verschillende landen (zelfs voor het Internationaal Strafhof) besloten is dat het verwijzen naar sites, zij het kinderporno, zij het ‘gestolen media’, zij het haatdragende fora, niet strafbaar is. Ik kan me nog goed herinneren hoe de wereld met de VS (die deze wet heeft geïntroduceerd) voorop de censuurpraktijken van landen als Iran en China veroordeelden. Ondertussen worden grote (media)bedrijven en regeringen veiliggesteld van inkomen en macht door deze wet.

Ja, ik ben misschien pessimistisch en veel kennen mij misschien als een zeikerd, maar dit is wel de realiteit. Internet wordt aan banden gelegd en opstand wordt de kop ingedrukt. Dit in een jaar waarin wij Iran zullen binnenvallen, een jaar waarin de NAVO in verschillende delen van het Midden-Oosten regeringen laat vallen en vervolgens druk, invloed en macht uitoefenen.
We hebben kunnen zien hoe er werd opgetreden tegen de Occupyers in de VS. Dat was nog maar het begin.
Word wakker. Doe er wat aan. Zoek het op, praat erover, laat mensen het horen, laat je horen. Of blijf stil en laat juist hetgeen waar ‘onze’ regeringen naar streven uitkomen.
Ik begin door een brief aan Rutte te schrijven.

Beste wensen

Geen werk, balen, vervelen
Maakt me eigenlijk ook niets uit
Geen geld, wachten op zorgtoeslag voor bier
Maakt me eigenlijk ook niets uit
Ruzie met Randstad, uitkering
Maakt eigenlijk ook niets uit
23:00, 2:00, 5:00
Maakt eigenlijk ook niets uit
Smartphone, dumbphone
Maakt me eigenlijk ook niets uit
Weer eens opzoeken, contact vermijden
Maakt eigenlijk ook niets uit
Stoppen met roken, een nieuwe draaien
Maakt me eigenlijk ook niets uit
Bek houden, uitflappen, spijt na beide
Maakt me eigenlijk ook niets uit
Moet ‘m niet, er toch mee omgaan
Maakt eigenlijk ook niets uit
Meer willen, er niet uit voor uitkomen
Maakt eigenlijk ook niets uit
Morgen, volgende week, ooit, nooit
Maakt me eigenlijk ook niets uit
Occupy Wall Street is mooi, Occupy A’dam zijn domme krakers
Maken allebei eigenlijk niets uit
Arabische Lente is mooi, Lybië is opgezet, olie, wapenhandel, sharia
Maakt eigenlijk ook niets uit
Oorlogen en militairen vervloeken, traan om een artikel van een gevallen soldaat
Maakt eigenlijk ook niets uit
Londen brandt, Athene brandt, Turkije schudt, Afrika verhongert
Maakt me eigenlijk ook niets uit
Willen schrijven over van alles, alles lijkt zo nietszeggend vergeleken met de rest
Maakt me eigenlijk ook niets uit
Architect, verkoper, rapper, journalist, uitkeringtrekker
Maakt eigenlijk ook niets uit
Emigreren, blijven zitten en blijven kankeren, terug naar Zwolle
Maakt eigenlijk ook niets uit
Psycholoog, bier, vrienden, opkroppen, van me af schrijven
Het maakt allemaal eigenlijk ook niets uit

Het maakt eigenlijk ook helemaal niets uit
Ach, boeien, maakt niet uit
Komt wel goed

Zit ik hier m’n biertje te drinken, shitfaced gaan tijdens midweek, de hele dag een beetje niks doen omdat ik nog steeds geen baan heb… Staat de hele wereld in de brand!
Arabische Lente, Oslo, Londen. Oké, we hebben het allemaal wel gehoord zo langzamerhand, dat geef ik toe. Maar toch, deze drie dingen staan dichterbij dan ons lief is.

De Arabische Lente. “Wat hebben wij te maken met een stelletje haatbaarden, dan?” Nou, we staan weer op het punt om één van deze landen binnen te vallen. De plannen voor Iran en Libië zijn gemaakt. Sterker nog, de NAVO gaat al los op het moment in Libië. Ze steunen de klopjacht naar Qadhafi, wat niets anders is dan weerzinwekkend naar mijn mening. Als de US en de EUSSR zo graag democratie en vrijheid wil brengen in de wereld, zet die man dan voor de rechtbank! Ik bedoel, ik snap dat die vent niet goed is en dat hij foute dingen heeft gedaan, maar ga nu niet dezelfde fout maken als wat er met Bin Laden is gebeurd. Ik dacht dat we een rechtstaat waren.
Trouwens, het is geen ‘fout’. Het is een regelrechte misdaad. Als mensen over Afghanistan en Irak praten, zeggen ze ook dat het een fout was. Of een ‘misverstand’. Rot toch een eind op. Toen Colin Powell daar zijn MSPaint/PowerPoint presentatie zat te houden konden mensen toch wel weten dat hij full of shit was? Hussein een gevaar. Puh! Stel dat hij wel massavernietigingswapens had (wat een schijtwoord, trouwens), zelfs dan zou hij ze niet gebruikt hebben. En daarbij, wat voor wapens hebben wij wel niet? Iedereen mag nucleaire wapens hebben, behalve zij? En biologische en chemische wapens? Tijdens de Golfoorlog knalden wij ik-weet-niet-hoeveel verarmd uranium door het ganse land heen daar. Als je je afvraagt waar ik het over heb, zoek dan maar eens ‘depleted uranium iraq” via Google images (eigen risico, ik heb je gewaarschuwd). En naast de Golfoorlog steunden wij ze ook nog in de oorlog tegen Iran. Lekker schijnheilig bezig, joh!
En ja, het gaat om olie. Het ging erom in Afghanistan, in Irak en het gaat erover gaan in Iran. Irak is nummer drie qua olie, Iran nummer twee (Saoedi-Arabië is nummer één). Sterker nog, Iran is een kwestie van wraak, van vergane glorie. De olie in Iran was voor een goede tijd in handen van BP. Operatie Ajax in 1953 zorgde daarvoor. Maar na de Iraanse Revolutie in 1979 verloor Groot Britannïe alle olie. Hup, weg! We zoeken gewoon naar een excuus om dat verschrikkelijk gevaarlijke land binnen te vallen.
Ja, het land is slachtoffer van censuur en propaganda en heeft een naar mannetje als president. Maar Ahmadinejad maakt geen wetten. Die vent heeft naast zijn grote bek weinig tot niets te zeggen. De wetten worden gemaakt door ‘de Leider van de Revolutie’, Ali Khamenei en zijn ministerraad. Khamenei heeft meerdere keren gezegd dat Iran niet uit is op oorlog. Hij heeft zelfs een Fatwa afgekondigt tegen nucleaire wapens. En hij veroordeelde de aanslagen van 11 september. En ja, Iran is een beetje boos op de VS. Zou ik ook zijn. Steun aan Irak tegen Iran, onvoorwaardelijke steun aan Israël, het negeren van het Voorstel van Dialoog uit 2003 (waarin inspecties naar nucleaire wapens werden voorgesteld), die kop van Bush.
We hebben niets te zoeken daar. Als je kijkt naar de mensen in Iran, zie je dat ze het zelf wel kunnen oplossen. Zo hebben ze het gedaan in het verleden en zo zouden we het ze ook laten doen in de toekomst. Zonder onze achterlijke bemoeienis.
Ik maakte vorig jaar nog een weddenschap. Ik beweerde dat we dit jaar nog Iran zouden binnenvallen. En als je kijkt naar het gemorrel van ons in Libië zou het zomaar kunnen gebeuren.

Morgen; Oslo.


N.B. De documentaires Iran (is not the problem), Rageh Inside Iran en Beyond Treason zijn naast de links in dit artikel ook goede referenties. Pas op met Beyond Treason; het is een must-see, maar heeft sterke beelden.

Van de week had ik een discussie (oh ja, joh?) over de schade die nicotine en alcohol teweeg brengen. Ikzelf heb zoiets van, leven en laten leven. Drinken en laten drinken. Ik probeer om te leven tot het uiterste en alcohol en nicotine horen daarbij. Ik ben dan ook geen agressieve drinker. Ik word gewoon irritant omdat ik overal tegenin ga. Zeg maar zoals ik normaal ook ben, maar dan een tikje erger.

Bij orgaandonatie vraagt men zich al snel af wat het waard is, ofwel of het het wel waard is.
Mensen zijn naar mijn mening veel te goed geworden in overleven. Een paar decennia terug werd de gemiddelde mens niet ouder dan 60. Tegenwoordig wordt het Guinness Book of World Records aangevuld met namen van personen die 114 jaar oud zijn geworden. Je kan jezelf afvragen of dit goed is voor de mensheid als een geheel. Mensen leven langer, dus kosten ze meer. Je kan de directe gevolgen al aflezen van de problemen die Nederland heeft met vergrijzing. Pensioenfondsen verdwijnen als sneeuw voor de zon en de zorg wordt onbetaalbaar.

En dan is er nog een ander gewetensprobleem. Stel nu dat een alcoholist jou lever krijgt, ben je het daar dan mee eens? En zo niet, waarom dan niet? Wat als deze alcoholist nooit meer een druppel aanraakt nadat hij op het randje van de dood heeft gestaan? Ik bedoel, is iemand die nooit met alcohol in aanraking is gekomen automatisch een beter persoon dan een ex-alcoholist?

Leven en laten leven… Maar wie wil je dan laten leven? En zal het helpen? Is het wel oké om überhaupt de beslissing te nemen wanneer iemand wel of niet blijft leven? Als ik zo door ga, word ik er nog religieus van, ook. Dus laat ik het maar in het midden. En nu maar hopen dat ik een beslissing heb gemaakt voor mijn dood.

A friend of mine asked me whether I write lyrics in English or not. Usually, I tend to stick to my own language, since it runs smoother and my pronunciation is meh. Plus, it keeps me from thinking too hard. But hey, I’ve done it in the past and I’m always in for different things to try.
I would be lying if I said it wasn’t inspired by people I know or have met. But it’s a product of multiple experiences and at the same time something that I’m very passionate about. I also feel it has a place on this site.
So here goes…

I don’t know how I let myself get caught up in this
Stuck in a delusion by a self-righteous piece of shit
So quick to judge others, to you, they’re all the same
Someone disagrees, you brush ‘em off and call them insane
You talk yourself into this cubicle word made out of lies
Too scared let anyone in, cus what would happen if they’re right?
Your perfect world would cave in, there’d be nothing left of it
Replacing security with the unknown, you won’t know what to do with it

I’m sorry you feel so sorry for yourself
I worry that you worry only for your mental health
For me, there’s nothing worse than watching you dwell
But to me, it seems that you’re out of reach, out of reach for help

I would tell you to stop acting like a child
But even an infant would look for more to find
Your wall is so high, climbing over it would be for fools
But the holes in your logic let me see right through
You could let these holes get filled by thoughts of another
Look for the love in things, people are more than just a bother
Of course, I don’t have all the answers, that’s a given
But ‘stead of rejecting things as a whole, take small parts and do something with them

Repeat chorus

I know it’s just a rough draft, but I’m sure we can work it out. I look forward to sharing thoughts and producing something beautiful.

Ik zit inmiddels al een week thuis, genoeg tijd over, dus ik zal het maar weer eens proberen. Allereerst een bedankje aan de mensen die mij complimenten hebben gegeven over wat ik tot nu toe heb geschreven. Het staat nog allemaal in z’n kinderschoenen en is verre van professioneel, maar schouderklopjes zijn altijd fijn. Laat het alleen ook weten als er iets is waar je vraagtekens bij zet! Zoals ze me in de detailhandel hebben geleerd; is er iets niet goed, laat het ons weten. Is het goed, laat het anderen weten.

Er is veel gebeurd sinds mijn laatste post, maar voor nu houd ik het bij het meest recente. Zoals sommigen misschien al hebben gehoord heb ik een kleine aanvaring met een zekere tokkie gehad, twee weken geleden.
Meneer had genoeg op en aan zijn ogen te zien was het meer dan alleen alcohol. Ik kende hem al van gezicht, hij ging om met iemand waar mijn broer ook al een opstoot mee heeft gehad. Deze twee zijn we nog eens tegengekomen.
Anyway, die zaterdagnacht in de Bieb hing er een gespannen sfeer. En overal waar meneer was, was er ruzie. Tot het moment waarop hij in het rokershok nog geen meter van mij af ruzie zocht met anderen. Je weet hoe het gaat. Gast zegt iets over andere gast, andere gast zegt iets terug, meid van gast gaat zich er mee bemoeien, meid van andere gast vraagt zich af waar zij zich mee bemoeit, kinderachtig he-said/she-said gedoe.
Normaal gesproken hou ik me wel in, vooral omdat ik wel beter weet. Ik heb mijn kwajongensstreken achter me gelaten op Stratumseind in Eindhoven. Maar, ik heb een hele week gewerkt. Als ik dan de kroeg in ga, wil ik gewoon lekker los gaan. Nergens aan denken, geen zorgen en al helemaal geen gezeik om zoiets achterlijks als ‘ruzie’. Ondanks dat mijn stapmaten zeiden dat ik het moest negeren, haalde ik een biertje om onderweg te stoppen bij de beveiliging om ze op de hoogte te stellen van het rokershok wat zich getransformeerd had tot een kippenhok met twee overactieve hanen. Kom ik terug, is de andere partij naar buiten gestuurd. Ok, misschien een verkeerde beoordeling van mij of die van de beveiliging, whatever. Ik heb een nieuw biertje, kijken of we het nog gezellig kunnen maken.
Ik heb de deur van het rokershok nog niet achter me dicht gedaan, staat meneer alweer ruzie te maken met anderen. Wop-wop, mep-bats, oi! beveiliging! Houdoe en bedankt. Maar, meneer Houdini is nog steeds binnen. Dan maar aan de andere kant van de zaal staan. Toch nog een leuke avond gehad.
“Gezelligheid kent geen tijd” zeggen ze. Ik weet niet of dat deze keer ook gelde, misschien wilden ze gewoon eerder sluiten, maar de lichten gingen in ieder geval aan en iedereen moest vertrekken.
Eenmaal buiten aangekomen, zagen we al een politieauto of twee staan, ze hadden dus al wat doorgeschakeld. Mooi, kunnen we nog even rustig wat napraten.
Dus niet. Meneer had nog niet genoeg gehad vannacht en kwam bij ons groepje terecht. Zo uit het niets vroeg hij een maat van mij: “Wat is jouw probleem? Ben je gothic of zo?” *Zucht* Hou je in, Rick, hou je in. Hij krijgt geen reactie van mijn maat dus probeert het bij mij en stelt mij dezelfde vraag. De meesten van jullie weten hoe ik ben; tegendraads, cynisch, discussies. Beetje alcohol erbij en ik ben ook nog snel van de tong. Bovendien had ik net nieuwe sneakers, zo wit als ik-weet-niet-wat. “Nou, als ik zo naar mijn kleren kijk zou ik het zelf niet zo snel zeggen. Ben niet je average gothic, nee.”
Het was wel mooi om te zien hoe hij niet wist wat ie moest zeggen. Hij keek een beetje beduusd rond, zo van, “Pot’domme, daar heeft ie me. Waar the hell heb ik het eigenlijk over?” Hij liet ons alleen na mijn tegenspraak en ging aan de andere kant staan. Totdat de politieauto’s wegreden. Dat was zijn cue om op mij af te stevenen; “Hebt wel een grote bek, of niet?”, opgevolgd door een forse trap tegen me schenen. Het ging zo snel en kwam zo onverwacht dat ik mezelf liet vallen en even bezig was met het op een rijtje zetten van wat er gebeurd was. Het volgende wat ik zie is een andere maat die het voor mij op wilde nemen. Het laatste wat ik wil is dat iemand mot krijgt vanwege zoiets achterlijks, (in)direct door mijn toedoen. Ik hou hem vast en achter mij springt 4-5 politie op meneer en schakelen hem uit. Meneer schreeuwen, vrouwen hysterisch, knuppels die agenten proberen te provoceren door ze te beschuldigen van overmatig geweld. Heb ze gezegd dat ze beter hun bek kunnen houden en de volgende dag maar een brief moeten schrijven voor in de Steenwijker Courant. Als het ze dan nog wat kan schelen. Hypocriete gevallen.

Dus ja, ben verkeerd terecht gekomen en vanwege mijn verleden met zwakke knieën ben ik maar de ziektewet in gegaan. Best wel klote, aangezien ik normaal gesproken per week betaald krijg, UWV gaat per maand, plus de tijd dat het ze kost om het allemaal te verwerken. Meneer heeft bekend, dus ik zit er zwaar over te denken om op de kosten op hem te verhalen. Ik bedoel, hij zit een nachtje in de cel en gaat weer door met zijn nutteloze routine van rondhangen op een parkeerplaats. Ik krijg twee dagen niet betaald en de rest maar voor 70%. Pappie en mammie regelen zijn kosten maar. Iets zegt me dat ze dat inmiddels wel gewend zijn.

Gewoon jammer hoe achterlijk mensen zich kunnen gedragen. Vechten doe je in de brugklas, kom op. Een betekenisloze opmerking puur om mensen te provoceren zodat je een ‘excuus’ hebt om klappen uit te delen? Dat is voor mij handelen naar een IQ op dezelfde hoogte als dat van kamertemperatuur.

Klotetokkies

Je hebt vast wel meegekregen dat de mensheid in gevaar is. Bijen worden niet meer geïmkerd. Het is namelijk veel goedkoper om bijen op te kopen. Kost je minder tijd en bovendien hoef je niet in zo’n achterlijk pak met een gordijn voor je hoofd. Lijk je net een transseksuele buikdanseres in het wit. En in plaats van geld tussen je broek krijg je er van die stekende rotbeesten. (Hoe kom ik toch op zulke metaforen…?)
Anyways, de geïmporteerde bijen dragen ziektes en/of parasieten mee waar de “nationale” bijen niet tegen kunnen. Dus gaan er bijen dood. Dus importeer je nog meer zieke bijen, etc. Flora wordt niet meer bestoven en met de tijd zorgt dat voor een tekort aan groente.

Nu wil het het hebben dat ik afgelopen week ongelooflijke last van mijn keel heb gekregen. Allemaal mooi en aardig, die bijen, maar ik ga dus niet ziek worden omdat mensen in de imkerij niet vooruit denken. Dus, ik haal mooi een doos kamille thee, toch? Dus niet! Drie meter schap aan thee, maar geen kamille! Ja, moet je natuurlijk van die biologische Zonnatura zooi halen. Nou, mooi niet dat ik vijf euro betaal voor een pak thee. Nee, dan maar rooibos. Met honing. Schijt aan de bijen.
Wat ik normaal aan koffie drink, drink ik de laatste twee dagen het dubbele aan thee. Dan mag straks mijn keel beter voelen, maar zal je zien dat ik hartstikke misselijk ben van de thee.

Nee maar, bestuiving? Groente? Er is altijd nog rijst en pasta. Voor zover ik weet heeft dat geen bestuiving nodig, aangezien het geen zaadplanten zijn. En koeien vermenigvuldigen zich prima zonder interventie van bijen. Dus mijn rijst met teriyaki en macaroni zijn nog veilig. Ik vind het eigenlijk alleen maar mooi. Ik heb liever rijst en pasta dan aardappelen met groente.
Moet ik alleen nog even kijken wat ik aan mijn keel ga doen wanneer de bijen zijn uitgestorven. Dat is dan de wraak van bijen; jij denkt dat je zonder ons kan leven? Mooi, hoest je longen dan maar uit je lijf.

Picture this; je zit op een bankje een peukje te roken en probeert van een koppie koffie te genieten. Voor je staat een picknicktafel. Je wilt een slok koffie nemen… GADVERDAMME! Zit er iemand voor je met de broek onderaan zijn reet! Je wilt er niet naar kijken, maar het zit recht in je gezichtsveld. Hij heeft een groene boxershort aan, met het merk erin gestikt in grote blokletters.

“Sorry, maarre… De functie van een riem is het omhooghouden van je broek, het is geen mode-accessoire. Zou je misschien anders willen zitten of iets? Irriteer me er mateloos aan.” En dan ook niet reageren, hè? Schaapachtig aankijken alsof ik Russisch praat. Hij ging in ieder geval anders zitten.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb zelf ook een bouwvakkersperiode gehad. Hiphop was (en is nu nog steeds, naast andere muziek) mijn liefde.
Extince kwam in de dierenspeciaalzaak waar ik ooit werkte een dwergpapegaaitje halen voor zijn vriendin, alles erop en eraan. Met de opening van de Media Markt in Eindhoven kwam Brace optreden. Ik kwam met hem aan de praat in de kantine en vroeg brutaal of ik misschien een stukje ‘Ik Ben Je Zat” met hem mocht doen op het podium. Geweldig was dat, ik stond stijf van de zenuwen want er waren nogal wat mensen. Die mensen kennen mij niet en keken mij ook op zo’n manier aan. Brace deed één of ander dansje en maakte me nog zenuwachtiger, maar ik kon de beat tenminste vasthouden. Na afloop kwamen er allemaal kinders van 10 of 11 jaar oud op me af om te vragen wie ik was en of ik misschien zelf al muziek had gemaakt, één vroeg zelfs om een handtekening. Heel raar gevoel had ik toen, en tegelijk heel mooi.
Ik heb zelfs een tijdje geprobeerd om eigen nummers te maken. Helaas had ik er niet de tijd voor. Noch het geld, noch het materiaal, noch de connecties. En de “optredens” díe ik heb gedaan waren niet erg geslaagd. Het gebeurde me zelfs tijdens een optreden dat de groep (waarvan ik een extra zou zijn) niet had gerepeteerd. Of ik maar even kon freestylen. Sta je daar… Ik had net het schrijven onder de knie, laat staan dat ik daar even 8 Mile ga veroorzaken.

Maar om terug te komen op de functie van een riem… Vond ik ook mooi. Mijn vader, mijn leraren, allemaal zeuren. Wat zit ik dan te zeuren over eerstgenoemde jongeman met zijn florisante ondergoed? Is dat niet een beetje dubbel? Nou, niet echt, nee. Het heeft bij mij ook geholpen. Ik heb me gerealiseerd dat je rustig naar hiphop kan luisteren zonder pyamabroeken halverwege je reet, zonder zeehonden op je capuchon en zonder een attitude. Alsof we ghetto’s hebben in Nederland. Flikker toch een end op.

Dus ja, ik probeerde hem alleen maar te helpen. Of ik word oud, kan ook.

Morgen; Vrouwen met een kilootje extra in skinny jeans met een naveltruitje!

Vandaag werd Ironic van Alanis Morisette weer gedraaid. Wat heb ik toch een hekel aan dat nummer.

1. Vent wordt 89 en wint de loterij. Volgende dag is ie dood.
2. Man is zijn hele leven bang om te vliegen. Gaat hij toch eindelijk eens vliegen, stort het vliegtuig neer.
3. Er liggen talloze lepels, maar je bent een mes nodig.
4. Je komt de man van je dromen tegen en gelijk daarna stelt hij je voor aan zijn prachtige vrouw.
5. Het regent op je trouwdag.
6. Een vlieg in je Chardonnay.
7. Iemand gaf je goed advies maar je sloeg het in de wind.
8. Een gratis ritje die je eigenlijk al had betaald.

Ironie wil zeggen dat het voorbestemde niet is gebeurd. Wie ben jij om te zeggen dat hetgene wat jij verlangde het voorbestemde is? Zo werkt deze wereld niet.

1. Ik doe ook bijkans een jaar mee met de Staatsloterij. Tot nu toe een paar keer mijn inleg terug gewonnen. Misschien win ik wat voordat ik dood ga, misschien niet. Dat is het mooie van loterijen, de trekking wordt gedaan op een willekeurig nummer.
2. Vliegtuigen storten neer. Klaar.
3. Moest je maar op tijd de afwas doen, luie trut.
4. De man van je dromen is niet getrouwd met een andere, prachtige vrouw. En wees niet zo oppervlakkig met je “liefde op het eerste gezicht”.
5. Had je het weerbericht maar moeten volgen, doos.
6. Ten eerste, witte wijn. Ten tweede, roep die ober erbij en vraag hem of de vliegenvanger aan staat.
7. Dat is geen ironie, dat is “met de kennis van nu”. Captain Hindsight to the rescue! Wie zegt dat het dan anders zou zijn gegaan?
8. Zit niet zo te zeiken en vraag of je je geld terug kan krijgen. Had je maar beter moeten lezen.

Het enige ironische aan ironie is dat ironie niet bestaat.

Dreams are great. Dreams create distance. Dreams are (an) ideal. But dreams are dangerous, too.

When you talk with friends, you’re dreaming. You might think you are trying to give them advice, but all the while you’ll find yourself shaping their story into what would be an ideal story for yourself. This dream you are giving shape to is built from past experiences. But aren’t these past experiences dreams, too? After all, they’re in the past, it’s a story of what has been, not of something what is right now. Besides these kind of dreams, the “past experience” ones, you try and add what should or could have been. More dreams. Figuring out what will have to become of it is based upon these two types of dreams, the “past experience” ones and the “should be” ones. And yes, this also is a dream. Because you have seen where things have gone wrong, you create a dream in where things will go different because you don’t want anyone to go through your nightmare. But you have still experienced this very nightmare, so it’s all just a dream.

When things become too personal, too close to reality, you try and escape into dreams also. After all, dreams can take you away from reality, right? A dream is something you have not experienced, it’s out of touch. No, wait, “past experience” dreams. How did that work again? It’s part of your experience but at the same time it isn’t, since it’s not part of reality. Surely, your mind does not work like a computer should work. You have memories, but who’s to say those memories reflect past experiences the way they have ocurred? Then memories would be dreams also, now wouldn’t they?

Now this is getting dangerous. You can’t just escape into dreams. If you do do so too often and too extensively, your dreams will turn into a nightmare because reality will kick in and tell you you should have stopped dreaming. Now it’s too late, your dream has breached the reality barrier and your nightmare is that you found yourself dreaming all along. Now you find yourself questioning about how it could have been, should have been and how you can try to do things better through past experiences.

So were you talking to your friend? Or talking to yourself? Which one of you was dreaming? And which part of either one’s story was covered in dreams? For that matter, which one of you is part of the other one’s dream?

Maybe I should try living in a dream for all eternity, making sure nightmares will not be created. But that’s just a dream I have.